DAR PROROCTWA

Kolejny z charyzmatów słowa, którego Bóg udziela dla wspólnoty, by objawić swoją wolę i wyznaczyć kierunek na przyszłość. Słowo prorockie zwykle skierowane jest do konkretnej grupy osób, do wspólnoty, która gromadzi się, by słuchać Słowa Bożego. Św. Paweł (1Kor 14, 1. 3-5. 12) pisze: „Starajcie się posiąść miłość, troszczcie się o dary duchowe, szczególnie zaś o dar proroctwa! Ten zaś, kto prorokuje, mówi ku zbudowaniu ludzi, ku ich pokrzepieniu i pociesze. Ten, kto mówi językami, buduje siebie samego, kto zaś prorokuje, buduje Kościół. Chciałbym, żebyście wszyscy mówili językami, jeszcze bardziej jednak pragnąłbym, żebyście prorokowali. Tak też i wy, skoro jesteście żądni darów duchowych, starajcie się posiąść w obfitości te z nich, które się przyczynią do zbudowania Kościoła”.

Zwykle odkrywamy ten dar podczas wspólnotowych spotkań modlitewnych, wtedy ma on szansę się ujawnić. Wspólnota potwierdza autentyczność obdarowania, ale też nie byłoby proroka bez wspólnoty. Często pierwszym wyraźnym znakiem otwarcia się na ten dar jest wypowiadanie do zgromadzonych słów Pisma świętego. Słowa prorockie w szczególny sposób odzwierciedlają wewnętrzną rzeczywistość wspólnoty. Mogą nawoływać do nawrócenia lub przebaczenia, innym razem przynoszą pokrzepienie i zachętę do podjęcia czegoś nowego. Zawsze jednak, mimo że mogą być nieraz „niewygodne” czy trudne dla grupy, budują Kościół, jednoczą wspólnotę czy osoby, których dotyczą, i oddają Bogu chwałę.

Każdy charyzmat – a zwłaszcza proroctwa – wymaga rozeznawania i potwierdzenia we wspólnocie Kościoła. Rozeznanie pozwala uniknąć konsekwencji pójścia za fałszywym proroctwem, czy kierowania się tzw. fałszywym charyzmatem. O. Józef Kozłowski SJ, w swojej książce Życie w Duchu Świętym, pisał, że jeśli prorok ma mówić w imię Boga, to wcześniej musi się całkowicie od Niego uzależnić – wydać się Bogu, nasłuchując Jego głosu. Bóg nie posługuje się człowiekiem jak magnetofonem, ale korzysta z jego uczuć, woli, rozumu, ust – aby przez nie przemawiać do obecnych. Dlatego w dar ten wrastamy stopniowo, po głębokim i osobistym zawierzeniu siebie Bogu.

Źródła:
  1. http://www.odnowa.jezuici.pl/szum/prowadzenie-spotkainmenu-33/charyzmaty-mainmenu-58/518-charyzmaty-sowa-dar-jzykow-proroctwa-poznania-tumaczenia-jz